ਦਸਮ ਗਰੰਥ । दसम ग्रंथ । |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Page 359 ਸੁਨਿ ਕੈ ਇਮ ਊਧਵ ਤੇ ਬਤੀਯਾ; ਫਿਰਿ ਊਧਵ ਕੋ ਸੋਊ ਪੂਛਨ ਲਾਗਿਯੋ ॥ सुनि कै इम ऊधव ते बतीया; फिरि ऊधव को सोऊ पूछन लागियो ॥ ਕਾਨ੍ਹ ਕਥਾ ਸੁਨਿ ਚਿਤ ਕੇ ਬੀਚ; ਹੁਲਾਸ ਬਢਿਓ ਸਭ ਹੀ ਦੁਖ ਭਾਗਿਯੋ ॥ कान्ह कथा सुनि चित के बीच; हुलास बढिओ सभ ही दुख भागियो ॥ ਅਉਰ ਦਈ ਸਭ ਛੋਰਿ ਕਥਾ; ਹਰਿ ਬਾਤ ਸੁਨੈਬੇ ਬਿਖੈ ਅਨੁਰਾਗਿਯੋ ॥ अउर दई सभ छोरि कथा; हरि बात सुनैबे बिखै अनुरागियो ॥ ਧ੍ਯਾਨ ਲਗਾਵਤ ਜਿਉ ਜੁਗੀਯਾ; ਇਹ ਤਿਉ ਹਰਿ ਧ੍ਯਾਨ ਕੇ ਭੀਤਰ ਪਾਗਿਯੋ ॥੯੦੦॥ ध्यान लगावत जिउ जुगीया; इह तिउ हरि ध्यान के भीतर पागियो ॥९००॥ ਯੌ ਕਹਿ ਊਧਵ ਜਾਤ ਭਯੋ; ਬ੍ਰਿਜ ਮੈ ਜਹ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਕੀ ਸੁਧਿ ਪਾਈ ॥ यौ कहि ऊधव जात भयो; ब्रिज मै जह ग्वारनि की सुधि पाई ॥ ਮਾਨਹੁ ਸੋਕ ਕੋ ਧਾਮ ਹੁਤੋ; ਦ੍ਰੁਮ ਠਉਰ ਰਹੇ ਸੁ ਤਹਾ ਮੁਰਝਾਈ ॥ मानहु सोक को धाम हुतो; द्रुम ठउर रहे सु तहा मुरझाई ॥ ਮੋਨ ਰਹੀ ਗ੍ਰਿਹ ਬੈਠਿ ਤ੍ਰੀਯਾ; ਮਨੋ ਯੌ ਉਪਜੀ ਇਹ ਤੇ ਦੁਚਿਤਾਈ ॥ मोन रही ग्रिह बैठि त्रीया; मनो यौ उपजी इह ते दुचिताई ॥ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਨੇ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ੍ਯ ਭਈ; ਨਹਿ ਆਇ ਸੁਨੇ, ਫਿਰਿ ਭੀ ਦੁਖਦਾਈ ॥੯੦੧॥ स्याम सुने ते प्रसंन्य भई; नहि आइ सुने, फिरि भी दुखदाई ॥९०१॥ ਊਧਵ ਬਾਚ ॥ ऊधव बाच ॥ ਸਵੈਯਾ ॥ सवैया ॥ ਊਧਵ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਸੋ ਇਹ ਭਾਂਤਿ; ਕਹਿਯੋ ਹਰਿ ਕੀ ਬਤੀਯਾ ਸੁਨਿ ਲੀਜੈ ॥ ऊधव ग्वारनि सो इह भांति; कहियो हरि की बतीया सुनि लीजै ॥ ਮਾਰਗ ਜਾਹਿ ਕਹਿਯੋ, ਚਲੀਯੈ; ਜੋਊ ਕਾਜ ਕਹਿਯੋ, ਸੋਊ ਕਾਰਜ ਕੀਜੈ ॥ मारग जाहि कहियो, चलीयै; जोऊ काज कहियो, सोऊ कारज कीजै ॥ ਜੋਗਿਨ ਫਾਰਿ ਸਭੈ ਪਟ ਹੋਵਹੁ; ਯੌ ਤੁਮ ਸੋ ਕਹਿਯੋ, ਸੋਊ ਕਰੀਜੈ ॥ जोगिन फारि सभै पट होवहु; यौ तुम सो कहियो, सोऊ करीजै ॥ ਤਾਹੀ ਕੀ ਓਰਿ ਰਹੋ ਲਿਵ ਲਾਇ ਰੀ ! ਯਾ ਤੇ ਕਛੂ ਤੁਮਰੋ ਨਹੀ ਖੀਜੈ ॥੯੦੨॥ ताही की ओरि रहो लिव लाइ री ! या ते कछू तुमरो नही खीजै ॥९०२॥ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਬਾਚ ॥ ग्वारनि बाच ॥ ਸਵੈਯਾ ॥ सवैया ॥ ਸੁਨਿ ਊਧਵ ਤੇ ਬਿਧਿ ਯਾ ਬਤੀਯਾ; ਤਿਨ ਊਧਵ ਕੋ ਇਮ ਉਤਰੁ ਦੀਨੋ ॥ सुनि ऊधव ते बिधि या बतीया; तिन ऊधव को इम उतरु दीनो ॥ ਜਾ ਸੁਨਿ ਬ੍ਯੋਗ ਹੁਲਾਸ ਘਟੈ; ਜਿਹ ਕੋ ਸੁਨਿਏ ਦੁਖ ਹੋਵਤ ਜੀ ਨੋ ॥ जा सुनि ब्योग हुलास घटै; जिह को सुनिए दुख होवत जी नो ॥ ਤ੍ਯਾਗਿ ਗਏ ਤੁਮ ਹੋ ਹਮ ਕੋ; ਹਮਰੋ ਤੁਮਰੇ ਰਸ ਮੈ ਮਨੁ ਭੀਨੋ ॥ त्यागि गए तुम हो हम को; हमरो तुमरे रस मै मनु भीनो ॥ ਯੌ ਕਹਿਯੋ ਤਾ ਸੰਗ ਯੌ ਕਹੀਯੋ; ਹਰਿ ਜੂ ! ਤੁਹਿ ਪ੍ਰੇਮ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਦੀਨੋ ॥੯੦੩॥ यौ कहियो ता संग यौ कहीयो; हरि जू ! तुहि प्रेम बिदा करि दीनो ॥९०३॥ ਫਿਰ ਕੈ ਸੰਗਿ ਊਧਵ ਕੇ ਬ੍ਰਿਜ ਭਾਮਨਿ; ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਇਹ ਭਾਂਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥ फिर कै संगि ऊधव के ब्रिज भामनि; स्याम कहै इह भांति उचारियो ॥ ਤ੍ਯਾਗਿ ਗਏ ਨ ਲਈ ਸੁਧਿ ਹੈ; ਰਸ ਸੋ ਹਮਰੋ ਮਨੂਆ ਤੁਮ ਜਾਰਿਯੋ ॥ त्यागि गए न लई सुधि है; रस सो हमरो मनूआ तुम जारियो ॥ ਇਉ ਕਹਿ ਕੈ ਪੁਨਿ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ; ਤਿਹ ਕੋ ਸੁ ਕਿਧੌ ਕਬਿ ਯੌ ਜਸੁ ਸਾਰਿਯੋ ॥ इउ कहि कै पुनि ऐसे कहियो; तिह को सु किधौ कबि यौ जसु सारियो ॥ ਊਧਵ ! ਸ੍ਯਾਮ ਸੋ ਯੌ ਕਹੀਯੋ; ਹਰਿ ਜੂ ! ਤੁਹਿ ਪ੍ਰੇਮ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਡਾਰਿਯੋ ॥੯੦੪॥ ऊधव ! स्याम सो यौ कहीयो; हरि जू ! तुहि प्रेम बिदा करि डारियो ॥९०४॥ ਫੇਰਿ ਕਹਿਯੋ ਇਮ ਊਧਵ ਸੋ; ਜਬ ਹੀ ਸਭ ਹੀ ਹਰਿ ਕੇ ਰਸ ਭੀਨੀ ॥ फेरि कहियो इम ऊधव सो; जब ही सभ ही हरि के रस भीनी ॥ ਜੋ ਤਿਨ ਸੋ ਕਹਿਯੋ ਊਧਵ ਇਉ; ਤਿਨ ਊਧਵ ਸੋ ਬਿਨਤੀ ਇਹ ਕੀਨੀ ॥ जो तिन सो कहियो ऊधव इउ; तिन ऊधव सो बिनती इह कीनी ॥ ਕੰਚਨ ਸੋ ਜਿਨ ਕੋ ਤਨ ਥੋ; ਜੋਊ ਹਾਨ ਬਿਖੈ ਹੁਤੀ ਗ੍ਵਾਰਿ ਨਵੀਨੀ ॥ कंचन सो जिन को तन थो; जोऊ हान बिखै हुती ग्वारि नवीनी ॥ ਊਧਵ ਜੂ ! ਹਮ ਕੋ ਤਜਿ ਕੈ; ਤੁਮਰੇ ਬਿਨੁ ਸ੍ਯਾਮ ਕਛੂ ਸੁਧਿ ਲੀਨੀ ॥੯੦੫॥ ऊधव जू ! हम को तजि कै; तुमरे बिनु स्याम कछू सुधि लीनी ॥९०५॥ ਏਕ ਕਹੈ ਅਤਿ ਆਤੁਰ ਹ੍ਵੈ; ਇਕ ਕੋਪਿ ਕਹੈ ਜਿਨ ਤੇ ਹਿਤ ਭਾਗਿਯੋ ॥ एक कहै अति आतुर ह्वै; इक कोपि कहै जिन ते हित भागियो ॥ ਊਧਵ ਜੂ ! ਜਿਹ ਦੇਖਨ ਕੋ; ਹਮਰੋ ਮਨੂਆ ਅਤਿ ਹੀ ਅਨੁਰਾਗਿਯੋ ॥ ऊधव जू ! जिह देखन को; हमरो मनूआ अति ही अनुरागियो ॥ ਸੋ ਹਮ ਕੋ ਤਜਿ ਗਯੋ ਪੁਰ ਮੈ; ਪੁਰ ਬਾਸਿਨ ਕੇ ਰਸ ਭੀਤਰ ਪਾਗਿਯੋ ॥ सो हम को तजि गयो पुर मै; पुर बासिन के रस भीतर पागियो ॥ ਜਉ ਹਰਿ ਜੂ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਰਿ ਤਜੀ; ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਰਿਨ ਭੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਤਿਆਗਿਯੋ ॥੯੦੬॥ जउ हरि जू ब्रिज नारि तजी; ब्रिज नारिन भी ब्रिजनाथ तिआगियो ॥९०६॥ |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Dasam Granth |